Elena Beelaerts is a visual artist. Drawing is the basis of all her work. Gradually these drawings emerge from paper to become collages, installation, video. She collaborates and combines many disciplines to create events, 'living collages'.

Over mijn werk – juli 2012

 

Op mijn vijftiende begon ik met modeltekenen, vrijdagmiddag na school, met de lokale gepensioneerden naast het buurthuis. Vanaf dat moment ben ik niet meer gestopt. Het menselijk lichaam en later ook planten en dieren. Eerst de anatomie: hoe zit het in elkaar? Wat gebeurt er vlak onder de huid? Later, steeds meer de fysiologie: welke systemen zorgen ervoor dat het lichaam werkt? En, kom je niet pas te weten hoe een systeem werkt als het mis gaat?

Ik begon verbanden te leggen tussen fysiologische systemen en mechanismen die ik in mijn dagelijks leven tegenkwam. Bijvoorbeeld associeerde ik een allergische reactie met bindingsangst. De T-cellen in het lichaam reageren overdreven oorlogszuchtig op een van oorsprong niet vijandig materiaal. Zo bleef ik bij mijn favoriete onderwerp, het menselijk lichaam, en gebruikte het als uitgangspunt in mijn zoektocht hoe ik mij tot de wereld verhoud en de verbeelding daarvan.

Ik word gedreven door nieuwsgierigheid naar hoe de dingen werken. Het werk gaat vaak over sterfelijkheid. Maar ik blus de angst met absurde associaties en onverwachte, relativerende transformaties. Vanuit de verstilde concentratie van het atelier werk ik, met de tekening als het intiemste, meest directe medium. Tekenen is steeds weer het begin voor al mijn werk. In die zin ben ik een conservatieve kunstenaar. Ik sta vol in de traditie van het maken van beelden. Maar ik heb nooit genoegen genomen met tekenen alleen. Ik teken naar de waarneming en als er iets fout gaat, snij ik een deel weg. Als mijn gedachten en associaties het overnemen, plak ik er kopieën of fragmenten van een andere tekening in. Maar dan ook: dingen. Ik gebruik een vrolijk assortiment aan gevonden materialen.

De collages groeien uit, ze worden samengestelde driedimensionale beelden. Of uitgesneden stukken tekening belanden, als microscooppreparaten, tussen gegraveerd glas. Het groeit verder: installaties maak ik vanuit het verlangen een fysieke ervaring over te brengen zoals een dansvoorstelling dat kan. Of een begrafenis of een concert. De kracht van die ervaring schuilt wellicht misschien niet in het medium (bv. dans tegenover tekenen). Het is meer dat je als publiek een voorstelling gelijktijdig en gezamenlijk met de makers beleeft. Een belevenis als een moment waar meerdere werelden samenkomen en elkaar versterken. Tegelijkertijd blijf ik overtuigd van de kracht van een enkel op zichzelf staand subliem kunstwerk, zoals het Zelfportret als oude man van Rembrandt.

 

In de periode van 2007 tot heden ben ik relatief minder naar buiten getreden. Je zou het kunnen wijten aan de geboortes van drie kinderen (2006, 2008, 2010). Daarbij is de galerist met wie ik werkte, Tanya Rumpff, in 2010 gestopt, al heb ik sindsdien wel aan diverse van haar tentoonstellingen meegewerkt. Deze persoonlijke en maatschappelijke veranderingen, de economische crisis en het negatieve tij waarin de kunsten verkeren hebben voor mij een periode van herijking ingeluid. Het werk in het atelier blijft een belangrijke bron van waaruit al mijn activiteiten voortvloeien. Ik heb ontdekt dat tekeningen ook in een andere dimensie kunnen groeien. Ik maak graag korte films. Deze bewegende tekeningen betekenen een nieuwe stap in mijn autonome werk, waarbij zowel Youtube als filmfestivals me een nieuwe manier bieden om mijn werk te tonen.

Maar daarnaast richt ik me de laatste jaren ook meer op samenwerking, waarbij ik me ontwikkel tot regisseur van multidisciplinaire totaalkunstwerken. Eerst maakte ik (met Floris Tilanus, HenkJan Bouwmeester en W139) Ontferm u (deel 1 van een meerjaren project Requiem bij voorbaat), een wandelende tentoonstelling door de straten van Amsterdam op de avond van Museumnacht 2008 met twaalf beelden, twee fanfareorkesten, negen premières van nieuwe fanfaremuziek en vijf optredens onderweg (Zie www.ontfermu.nl) In het Paleisje voor Volksvlijt, dat Floris Tilanus en ik oprichtten (www.paleisjevoorvolksvlijt.nl), zoek ik naar nieuwe verbanden tussen kunst, wetenschap en vermaak. Het Paleisje maakt caleidoscopische evenementen, een schijnbaar onsamenhangende opeenstapeling, waarin kunst en wetenschap centraal staan, als een nieuwsgierig spel van het leggen van verbanden. Ook deze totaalkunstwerken zijn een soort collages waarin zeer diverse bijdragen van anderen, bijvoorbeeld wetenschappers, kunstenaars, hobbyisten en het publiek een essentiële rol spelen. Niet alleen komen ze aan het verlangen naar kunst als een gedeelde ervaring tegemoet. Door het slechte tij waarin de kunsten verkeren is een des te sterker argument toegevoegd. Ik voel de ambitie om duidelijk te maken wat de functie en het plezier van kunst is. Ik denk dat –net als de wetenschap overigens – de kunsten te gespecialiseerd zijn geworden en te onbereikbaar, geïsoleerd. We zouden gebaat zijn bij kunst die op een natuurlijke manier meer is ingebed in het dagelijks leven.

Elena Beelaerts, juli 2012, Amsterdam

Handel & Wandel

Loop mee donderdag 24 april met de muzikale wandeltocht Handel&Wandel en breng het Paleis voor Volksvlijt terug naar het Frederiksplein Amsterdam

24 April 16-18 uur  start Nieuwerbrugsteeg

met Samira Dainan, Kay Krijnen, Bart de Kater, Joris van Beek, Amsterdams Andalusisch Orkest o.a.

 

 

close
Een website van Het Gelaat