een verrassend vrolijke hypochonder

Een wereld vol biomorfe associaties, vervreemding, verbazing en lust: de wereld van een verrassend vrolijke hypochonder.

Ik snij de dingen open, keer ze binnenstebuiten als een wetenschapper op zoek naar verwantschap tussen levensvormen. Mensen veranderen in planten, honden, amoebes, een flatgebouw of paardebloem.

Tekenen is altijd het beginpunt. Ik begin te tekenen naar de waarneming en langzamerhand ontaardt het. Het verval treedt in. Ik snij in het papier, plak, vervorm, voeg een kledingstuk toe, een kastanje, een plastic vork, of een dooie kikker. Het vergroeit, woekert, begint zijn eigen leven te leiden.

Het resultaat is nu eens een tekening, een collage, een hangend beeld, dan weer een installatie. Sinds kort beginnen de tekeningen te bewegen; korte animatiefilms.

Mijn werk is een poging om door de bedreigend autonome processen in het lichaam heen te kijken, een poging om de grillen van de geest onder ogen te zien en angsten af te wenden; voor ziektes, voor razernij, geweld en verval. Maar ook juist ook het plezier de nieuwsgierigheid naar hoe de dingen in elkaar zitten is een sterke drijfveer.